Palmiarnia Miejska
O miejscu
Palmiarnia Miejska w Gliwicach jest ośrodkiem popularyzacji wiedzy o florze i faunie z innych stref klimatycznych. Dzieciom i młodzieży umożliwia zdobycie wiedzy w sposób znacznie ciekawszy niż ze szkolnych podręczników. Osobom dorosłym pozwala na odpoczynek i relaks w przyjemnym naturalnym środowisku. Dla osób starszych Palmiarnia stanowi z pewnością bardzo przyjemne miejsce spotkań sprzyjając miłemu spędzeniu czasu i procesom integracyjnym. Niewysokie ceny biletów wstępu dają możliwość zaznajomienia się z egzotyczną przyrodą niemal wszystkim miłośnikom przyrody. Kierownictwo Palmiarni utrzymuje stałe kontakty z podobnymi placówkami, dzięki czemu gliwicka kolekcja wzbogacana jest o nowe, ciekawsze okazy flory i fauny. Palmiarnia Miejska jest wymarzonym miejscem do odpoczynku. Na 2000 m2 rośnie ponad 5600 roślin rozmieszczonych w czterech pawilonach tematycznych: rośliny użytkowe, rośliny tropikalne, w pawilon historyczny i w pawilon sukulentów. Można tam obejrzeć kanaryjskie palmy daktylowe, palmy podzwrotnikowe, rośliny użytkowe, a także akwaria z żółwiami, gady w terrariach czy egzotyczne papugi i kanarki. Najstarsze okazy roślin liczą ponad 100 lat. Budynek Palmiarni Miejskiej to nowoczesna konstrukcja architektoniczna wkomponowana w teren Parku Chopina. Historia Palmiarni Gliwickiej sięga 1880 roku, kiedy to na terenie siedemnastowiecznego parku powstały pierwsze szklarnie o charakterze wystawienniczym stanowiące prywatną oranżerię. Mieszkańcy uzyskali do nich dostęp od 1930 roku. Główną Palmiarnię otwarto w 1925 roku. Najciekawszym elementem był pierwszy na Śląsku podgrzewany basen o pojemności 120m3. Umieszczono w nim ciekawą roślinę wodną - Wiktorię Królewską (Victoria regia). Utworzono zoo, w którym znalazły się aligatory, węże, żółwie i małpy. W 1936 roku w zoo zamieszkały dwa małe pawiany, a z Ameryki Południowej sprowadzono anakondę. W 1945 roku obiekt uległ zniszczeniu - ponownie udostępniono go dopiero trzy lata później.
