Twierdza Wisłoujście

Jedna z najlepiej zachowanych fortyfikacji gdańskich. Na długo przed zbudowaniem Twierdzy Wisłoujście, bo prawdopodobnie już w XIII wieku, wejścia do portu gdańskiego strzegła mała fortyfikacja z drewniano-ziemnymi umocnieniami i drewnianą wieżą obserwacyjną. Z czasów krzyżackich pochodzi wzmianka o strażnicy morskiej i ogniu rozniecanym nocą na wieży. Strażnica znajdowała się wtedy tuż przy ujścia Wisły do Zatoki Gdańskiej. W XVI i XVII stuleciu piach niesiony przez rzekę zaczął się się odkładać, tworząc rozległe łachy, potem wyspę, a w końcu półwysep nazwany Westerplatte (dosłownie: wschodnia płyta). Tym samym nadmorska twierdza ,,oddaliła się" od wyjścia portowego. Podczas gwałtownego bałtyckiego sztormu w 1465 roku pierwszą fortecę pochłonęły fale. Na jej miejscu zbudowano w roku 1482 murowaną budowlę obronną - tzw. blokhauz - i walcowatą wieżę obserwacyjną o wysokości kilkunastu metrów. Do 1758 roku wieża ta pełniła także rolę latarni morskiej, dlatego zwano ją Starą Latarnią. Z przekazów historycznych wiadomo, że twierdzę zwiedzali polscy królowie, [link usunięty]. Zygmunt Stary (w 1526 roku) i Zygmunt August (w 1552 roku). W 1562 roku blokhauz zastąpiono tzw. Wieńcem, czyli murowaną, okrągłą budowlą obronną, otaczającą wieżę z latarnią. Od końca XVI stulecia nadmorską fortecę Gdańska zaczęto rozbudowywać, aby lepiej dostosować ją do obrony przed atakami artylerii.