Katedra św. Stanisława i Wacława

Katedra świdnicka jest to stary gotycki kościół, jeden z głównych zabytków Świdnicy. Jest to największy kościół na terenie Dolnego Śląska. Witraż Kościoła jest także największy na terenie tego rejonu, zaś wieża mierzy 103 m i jest trzecią co do wielkości (po Licheniu i Częstochowie) wieżą w Polsce. Świdnicka katedra to gotycka budowla z drugą pod względem wysokości wieżą na Dolnym Śląsku i trzecią w Polsce. Kamień węgielny pod budowę świątyni położył najprawdopodobniej książę świdnicki Bolko II Mały w 1330 roku. W 1353 roku zakończono prezbiterium, a w 1385 roku nawę główną. Równocześnie powstawały kaplice fundowane przez cechy i bogatych mieszczan. W XV wieku dobudowano wieżę południową (w planach była druga wieża, jednak ich nie zrealizowano). Budowa katedry zakończyła się w 1525 roku. Piękne barokowe wnętrze pochodzi z przełomu XVII i XVIII wieku, ale dopatrzeć się tu można również elementów pierwotnego, gotyckiego wystroju. Najwspanialsze akcenty to: ołtarz Zaśnięcia NMP w formie pentaptyku z końca XV wieku, chór Bractwa Maryjnego (Chór Mieszczan) czy barokowy ołtarz główny autorstwa Jana Riedla.